Komunikatory

Posts Tagged ‘radio’

Kiedyś, gdy poznaliśmy nową osobę pytaliśmy o imię i nazwisko, adres korespondencyjny, ewentualnie o numer telefonu. Dziś jednym z podstawowych pytań jest pytanie o numer komunikatora. Żeby uniknąć pomyłek związanych z kontaktem z konkretną zamierzoną osobą, każdy użytkownik posiada indywidualny i niepowtarzalny numer. Komunikatory umożliwiają nam natychmiastową komunikację z przyjaciółmi. Niektóre z nich wymagają wcześniejszej autoryzacji, czyli przyjęcia do listy kontaktów. Komunikatory internetowe różnią się tym od poczty elektronicznej, że informują nas o dostępności innych użytkowników. To prowadzi do bezproblemowej i bezpośredniej konwersacji. Z pewnością to niektóre z czynników, które tłumaczą sukces internetowej komunikacji. W czasach, gdy w Polsce Internet wchodził do powszechnego użytku najlepszym krokiem było wykorzystanie jego potencjału. I to właśnie w 2000 roku zrobił informatyk Łukasz Foltyn tworząc pierwszy polski komunikator internetowy, który przyjął nazwę Gadu-Gadu. Inspiracją były inne komunikatory, które odniosły sukces wśród internautów na całym świecie.

To, że korzystając z Internetu czyni nas anonimowymi jest tylko pozorne. Dlatego też powstały zasady, których powinniśmy przestrzegać, żeby zostać powszechnie akceptowanym w społeczeństwie internetowym. Istnieje możliwość, że podczas uprzykrzania życia innym użytkownikom komunikatorów internetowych, zostaniemy przez nich zablokowani. Co uniemożliwi nam dalszą rozmowę z naszą ofiarą. Niewskazane, a nawet zabronione jest wcześniej wspomnianych łańcuszków szczęścia, w których często rozsyłane są linki z wirusami. Obietnice zawarte w łańcuszkach(znalezienie prawdziwej miłości, wygranie miliona dolarów, czy możliwość ściągnięcia całkowicie za darmo stu utworów MP3) zdecydowanie nie ma nic wspólnego z prawdą. Według netykiety, negatywnie przyjmowanym jest pisanie za pomocą wielkich liter, lub ich ciągów. Nie powinniśmy także wysyłać tych samych wiadomości do jednej osoby w krótkim odstępie czasowym, jest to tak zwane floodowanie(ang. powódź, zalewanie). Nic inaczej jak bezpodstawne zaśmiecanie naszego rozmówcy. Może być przejawiane, jako nadmierne stosowanie liter, całych wyrazów, ale także i emotikonek.

Taka forma wyrażania emocji zdecydowanie ułatwia nam komunikację. Nie widząc, ani nie słysząc swojego rozmówcy, ciężko czasem jest go zrozumieć lub wyczuć jego humor. Czasami stosowanie emotikony może być błędne. Buźka zdziwienia wpisywana jest przy sytuacji, w której jesteśmy wściekli. Powoduje to, że interpretacja naszych emocji przez drugą osobę przebiega błędnie. Istnieje kilka charakterystycznych emotikonek, które mają nazwy amerykański, między innymi LOL, czy ROTFL. Po rozwinięciu tych skrótów pierwszy oznacza mnóstwo śmiechu, głośny śmiech, natomiast druga w dosłownym znaczeniu oznacza tarzanie się ze śmiechu po podłodze. Często można spotkać się z tym, że ktoś nieznający ich znaczenia, stosuje je w złym kontekście. Brak znajomości ich znaczenia często wiąże się z ich błędnym używaniem. Zdarza się też tak, że niektórzy całkowicie odchodzą od stosowania emotikony. Są oni najczęściej zdania, że używanie emotikony jest niczym innym jak zaśmiecaniem rozmowy, ukazywaniem swojej infantylnej strony. Przecież nikt nas w dialogu prowadzonym na żywo nie wystawia nieustannie języka, nie całuje swojego rozmówcy, co dziesięć minut, ani nie tarza się po podłodze.